Suatu ketika dahulu, rakyat menilai kerajaan berdasarkan prestasi ekonomi, peluang pekerjaan, pembangunan dan kebajikan yang dibawa. Hari ini, keadaan itu dilihat semakin berubah apabila sentimen kaum dan agama menjadi faktor utama dalam menentukan pilihan.

Isu seperti pertumbuhan ekonomi, kemasukan pelaburan, kestabilan kewangan dan peningkatan pendapatan rakyat semakin kurang menjadi topik utama dalam kempen politik. Sebaliknya, perdebatan lebih tertumpu kepada soal identiti dan emosi.

Akibatnya, pencapaian sesebuah kerajaan sering tenggelam walaupun terdapat pelbagai dasar atau inisiatif yang memberi manfaat kepada rakyat. Apa yang lebih mudah menarik perhatian ialah naratif yang membangkitkan rasa takut atau curiga terhadap pihak lain.

Dalam suasana seperti ini, ahli politik tidak lagi perlu bekerja terlalu keras untuk membuktikan kemampuan mentadbir. Mereka hanya perlu memastikan sentimen tertentu terus dimainkan sehingga hari pengundian.

Keadaan itu juga menyebabkan isu rasuah, salah guna kuasa dan kelemahan pentadbiran tidak lagi menjadi penilaian utama. Selagi seseorang pemimpin dilihat mempertahankan kaum atau agama, kelemahannya lebih mudah dimaafkan.

Sedangkan kesan daripada pentadbiran yang lemah tetap dirasai oleh semua. Harga barang, peluang pekerjaan, pelaburan dan nilai mata wang tidak memilih bangsa atau agama apabila ia memberi kesan kepada kehidupan rakyat.

Lebih membimbangkan, generasi muda juga mula membesar dalam suasana politik yang lebih menekankan perbezaan berbanding penyelesaian. Sedangkan masa depan negara memerlukan persaingan idea, bukannya persaingan siapa paling lantang memainkan sentimen.

Demokrasi yang sihat sepatutnya mendorong rakyat menilai rekod pencapaian, kejujuran dan kemampuan seseorang pemimpin. Itulah ukuran yang lebih adil berbanding hanya melihat latar belakang kaum atau agama.

Ini bukan bermaksud identiti kaum dan agama tidak penting. Nilai tersebut tetap perlu dihormati, namun ia tidak sepatutnya menjadi perisai untuk melindungi kegagalan mentadbir atau menutup isu integriti.

Jika trend ini berterusan, politik negara akan terus dipenuhi retorik yang memecah-belahkan masyarakat. Yang rugi ialah rakyat, manakala yang paling untung ialah ahli politik yang gagal menunjukkan pencapaian tetapi berjaya memenangi hati pengundi melalui sentimen semata-mata